mumlar üflenmedi, hediyeler de alinmadi sevilen insanlardan… aslinda her yil oldugu gibi farkina bile varilmadi belki. uzaklardan bi iki mesaj o kadar… bekler miydim baska seyler bilemiyorum. sanmiyorum. alismamisim ki bi kere, garipserdim galiba. kafa yormaya gerek de yok bu saatten sonra.
hayatta kutlanmaya deger ne var ki? yasiyor olmak hos bazi zamanlar, ama onlar da anlik pek çok sey gibi… geldi ve geçti.

f.d.’nin dedigi gibi;
“ben bir zaman kaybiyim…”

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: