insan yariyil tatilinde olunca film seyretmeye bolca vakit ayirabiliyor. son seyrettiklerim elveda lenin ve son samuray…
“elveda lenin”i seyreden kime rastladiysam hepsi bi sekilde “amelie”ye benzettiklerini söyledi; bu konuda bi fikrim yok ne yazikki. sanirim “amelie”yi seyretmeyen ender azinlik içerisindeyim ;) berlin duvarinin yikilisi sonrasinde degisen kosullarin insanlarin üzerindeki etkilerini mizahi bir yolla anlatma konusunda hayli basarili bi filmdi. sahsen sistemin çarpikliklarini tiye alan sahnelerde bayagi güldüm ama filmi seyreden ve o zamanlari yasamis dogu alman vatandaslari hem gülüp hem de aglamis olsa gerek…
bence “elveda lenin” ve “vizontele tuuba” ayni temelde yol almaya çalisan filmler. tarihin zorlu bir dönemecinin insanlar üzerindeki etkilerini mizahi bir yolla dile getirmek… yalniz “elveda lenin” bunu daha basarili bir sekilde kotarmis.

“son samuray” konusunda bahsedilebilecek en önemli sey ken watanabe(katsumoto)’nin müthis performansi olsa gerek. ve tabii hayli leziz çekilmis olsan savas sahneleri… filmin klasik ve klise bi hollywood sonunun olmasini garip karsilamamak lazim. farklisini bekleyenimiz var mi hala?

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: