türkiye-isviçre müsabakaları acayip eğlenceliydi aslında; tabi dayak yiyen bi kaç futbolcunun dışında… hala salak salak milliyetçilik yapıp durduğumuz gerçeğini gördüm. yıllar geçse de pek bir şey değişmiyor anlaşılan. küçükken annemizin-babamızın ya da öğretmenimizin karşısında kendinimizi savunurken kullandığımız argümanların eşek kadar olmuş adamlar tarafından hala kullanıldığını görmek mesela; “önce o vurdu, önce o başlattı”.

sanki eskiden her sene dünya kupasına katılıyorduk da şimdi dizlerimizi dövüyoruz almanya’ya gidemiyoruz diye. ulan 70 senelik dünya kupası tarihinde 50 sene arayla 2 kere gitmişsin… nedir yani? işte bünye böyle bir şey; bir şeyin tadını aldı mı sanki öbür boyu onsuz olamazmş gibi hissediyor.

mutluyum, yazın rahat rahat maç izleyeceğim için…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: