Falına baktım; metrobüs gördüm…

İnsanın canı çok sıkılmışken ve yalnızlığın biraz dibine vurmuşken tabiri caizse ufak şeylere bile mutlu olabiliyor. (Buradaki “insan” benim tabii ki!) Örneğin; günün tüm yorguluğu üzerimdeyken bindiğim metrobüs’ün Mecidiyeköy’de bir anda 34 numaradan 34A’ya dönüvermesi ve üstelik bunu ben bir koltuk bulup oturabilmişken yapması ve bu nedenle Zincirlikuyu’da onlarca insanla tekrar bir itiş kakış içine girmek zorunda kalmayacak olmam gibi bu blogu okuyan insanların çoğuna mana ifade etmeyebilecek ufak bir şey bile bende bir tebessüm yaratabiliyor.

Bilmiyorum; sayın okuyucular bu duruma neye yoracaksınız? Ha, bu arada Cardiff’te hava yağmurlu ve soğukmuş; İstanbul’da güneşli ve güzel olsa neye yarar?

Advertisements

2 Comments (+add yours?)

  1. amarat
    Mar 26, 2010 @ 09:09:59

    İnsanın canı çok sıkılmışken ve yalnızlığın biraz dibine vurmuşken tabiri. cümlesinde ve çogu zaman veya da olabiliyor.

  2. kidinmind
    Mar 26, 2010 @ 20:21:13

    Ben de otobüse binmeliyim demek.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: